زندگي من مدتي است در يك زاويه ديد تو مستطّر شده است
زاويه بد بيني !
غزل كه بخوانم نبا يدست
غزل كه نخوانم بي مهريست
حرف كه بزنم توجيه است
حرف كه نزنم گوشه گيرم
بردار اين عينك را
بردار اصلا به تو نمي آيد
بي عينك بد بيني دوست داشتني تري
شايد چشمت يقين بياورد به من
شايد .
منبع : ر ا د و 7
نظرات شما عزیزان: